از مراجع وقت مىخواهد صحبت كند در مسجد سيد عزيز اللَّه كه حكم يك صندوقخانه را دارد ، نباشد من نمىدانم اين چه فداكارى است ؟ بايد اين امر به توسط يك كرور اعلاميه به تهران و حومهء تهران حتى قزوين ، قم و بلاد نزديك و دور منتشر شود و گفته شود و نوشته شود كه چون براى اين اجتماع ، جايى در تهران نيست ، خارج تهران در بيابان مىرويم . در اين صورت از دو حال خارج نيست ، يا آنكه با سرنيزه جلوگيرى مىكنند و آن خيلى بعيد است . آن وقت تكليف يكسره مىشود و ما غالب مىشويم و سقوط دولت حتمى است ، و يا نمىكنند ، تمام ناراضيها به شما ملحق مىشوند و غوغا مىكنند و عظمت مطلب ، آنها را از پا درمىآورد و طرفين مطلب به نفع مسلمين است حالا اين فرصت از دست رفت ، لكن فرصت ديگرى باقى است و آن اين است كه جنابعالى در ضمن صحبت تكيه كنيد به اين نكته كه ما نمىخواهيم اجتماع بزرگ درست كنيم و الّا در صورت لزوم در خارج تهران اجتماع مىكنيم و مطالب مهمتر را به گوش ملت مىرسانيم و در قم اجتماع ايران را تهيه مىكنند و در صحراى قم ، به مردم ايران مطالبى كه بايد گفته شود ، شخصاً بعضى از علما خواهند گفت سركار مىدانيد در اين حال كه ما قرار گرفتيم قضيه از آشتى و صلح گذشته و پاى نابودى احكام اسلام و فتح در كار است و « هيهات منّا الذلّة » . نترسيد ، ملاحظه نكنيد . آقاى خوانسارى را نمىگيرند . شما را نمىگيرند ؛ دنيا اقتضا ندارد . شما بهتر مىدانيد . بنده از ناراحتى ديگر نمىتوانم عرض بكنم . و السلام عليكم و رحمة اللَّه . 2 جمادى الثانيه . روح اللَّه الموسوي الخمينى